Δυστυχώς, επεδίωξε φιλική
συνεννόηση με τους Βουλγάρους αρχηγούς Κασάψεφ και Σλατάν, στους οποίους έδωσε
εμπιστοσύνη και προσήλθε άοπλος με ένα μόνον σύντροφο (Αντώνης Μίγγας) σε
προκαθορισμένη συνάντηση, στο Βλάδοβο. Συνελήφθη τότε άνανδρα και περιήχθη προς
διαπόμπευση επί μία εβδομάδα στα βουλγαρικά χωριά της Έδεσσας και Καρατζόβας.
Τελικά απαγχονίσθηκε μαζί με τον σύντροφό του, σε κλαδί καρυδιάς στο δρόμο μεταξύ
Τεχόβου και Βλαδόβου. Ο τάφος του υπάρχει στο νεκροταφείο του Βλαδόβου,
κενοτάφιο δε, επί της Εγνατίας οδού στην είσοδο του Βλαδόβου. Μαρτύρησε την 3η
Ιουνίου 1907 σε ηλικία μόλις 27 ετών. Η δράση του εξιστορείται λεπτομερώς στο
ωραίο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα"Τα μυστικά του Βάλτου".
Η τόσο άνανδρη και κτηνώδης δολοφονία του, τόνωσε τον αντιβουλγαρικό Μακεδονικό
αγώνα και εξήγειρε μίσος άσβεστο κατά των Βουλγάρων σε όλο τον Ελληνισμό,
κατέστησε δε και το όνομα του Καπετάν Άγρα πανελληνίως γνωστό. Τον εθνικό μας
αυτόν ήρωα εξύμνησαν με ποιήματα τους, ο ονομαστός ποιητής Ζαχαρίας
Παπαντωνίου και η
κ.Μαρίκα Πίπιζα εκ Κων/πόλεως (Τριφυλιακό Ημερολόγιο 1908 σελ. 111).

Η μακρόχρονη σχέση των Μεσσηνίων με τον πολιτισμό, σε συνδυασμό με το κοσμοπολίτικο πνεύμα τους και την αφοσίωση τους στις πατροπαράδοτες ενασχολήσεις, συνέβαλλε στο να διατηρούν ζωντανά όσα τους παραδόθηκαν αλλά και να αγκαλιάζουν κάθε τι νέο.
Ένα σημαντικό κεφάλαιο της πολιτιστικής ζωής της Μεσσηνίας είναι οι γιορτές, που προσελκύουν μεγάλο αριθμό επισκεπτών, τη ζωντανεύουν όλο το χρόνο και της φτιάχνουν το κέφι. Ξεκινώντας από τις θρησκευτικές γιορτές και τις τοπικές επετείους, τα πανηγύρια σε υπαίθριους χώρους με φαγοπότι και μουσική, μέχρι μερικές σπάνιες παραδοσιακές γιορτές όπως το καρναβάλι της Νέδουσας, η Μεσσηνία βάζει συχνά τα καλά της και γιορτάζει. Αξιόλογες είναι επίσης και οι εκδηλώσεις, που έχουν σχέση με παραδόσεις, έθιμα ή με τη φύση και τη σύνδεσή της με την τοπική παραγωγή και τα αγροτικά προϊόντα του τόπου.
Μεσσήνιοι λογοτέχνες, ποιητές, καλλιτέχνες και διανοούμενοι
Ο πατέρας της Ελληνικής Λαογραφίας Νικόλαος Πολίτης, ο τελευταίος των Βυζαντινών Σίμων Καράς, ο περίφημος αγιογράφος και πεζογράφος Φώτης Κόντογλου, η ποιήτρια του πάθους και του έρωτα Μαρία Πολυδούρη, ο συγγραφέας της «Μεθυσμένης Πολιτείας» Σωτήρης Πατατζής, η μυθιστοριογράφος Ιωάννα Καρατζαφέρη, ο ποιητής του «περιθωρίου» Μιχάλης Κατσαρός, ο μεγαλύτερος «αντιπολεμικός» συγγραφέας Όμηρος Πέλλας, ο «μεσσηνιολόγος» Μίμης Φερέτος, ο παθιασμένος οραματιστής Παναγιώτης Φωτέας, ο ποιητής του ερωτικού νόστου Γ. Μαρκόπουλος, ο πεζογράφος Γιώργος Λαμπρινός, ο γνωστός ιστορικός, θεατρικός συγγραφέας και πεζογράφος Κωστής Μπαστιάς, ο ακαδημαϊκός Μιχαήλ Στασινόπουλος, η εξαίρετη σύγχρονη ποιήτρια Κική Δημουλά, ο μεγάλος νεοέλληνας ποιητής Δ.Π. Παπαδίτσας, σάμιος στην καταγωγή, που επέλεξε να περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στην Καλαμάτα, ο κορυφαίος έλληνας αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος, ο συγγραφέας της «Χρυσής» και της «Σιδηράς Διαθήκης» Πολύβιος Δημητρακόπουλος ή Pol Arcas, αλλά και δύο διεθνούς φήμης καλλιτέχνες ο σπουδαίος σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος και η μεγαλύτερη λυρική καλλιτέχνιδα του αιώνα μας Μαρία Κάλλας, είναι μερικοί από τους εκλεκτούς μεσσήνιους που «κατέκτησαν» τον κόσμο ξεκινώντας από τη Μεσσηνία.
Πηγή: kalamatacvb.gr